Pers

Recensie Pessoa

Friday 30 August 2013, Mixed World Music, Ton Maas

Zanger en gitarist Fernando Lameirinhas is er de man niet naar om alle eer op te strijken, maar Pessoa is toch echt zíjn project. Als iemand zich tot de nestoren van de wereldmuziek in Nederland mag rekenen, is het wel de immer bescheiden Portugees die al ruim vijfenvijftig jaar zijn muze dient, eerst als succesvol rocker, later als straatmuzikant en bandlid, om uiteindelijk als begenadigd singer-songwriter zijn ware bestemming te vinden. Fado mag je zijn muziek eigenlijk niet noemen – daarvoor morrelt hij te graag aan regeltjes en stijlvoorschriften –, maar de invloeden uit Lameirinhas' geboorteland zijn in zijn werk altijd prominent aanwezig. Pessoa is niet alleen zijn persoonlijke eerbetoon aan de grootste dichter die Portugal ooit heeft gekend, maar bovendien op afstand zijn beste plaat tot dusver. Naast oudgedienden als broer Antonio op akoestische basgitaar, slagwerker Michael Vatcher en pianist Juan Pablo Dobal, nodigde Lameirinhas trompettist Eric Vloeimans uit voor dit project, bestaande uit een theatertournee en een cd. Lameirinhas werkte al eerder met jazzmuzikanten, maar zong zich niet eerder zo vrij als in dialoog met de altijd speelse en uitdagende Vloeimans. Ook als componist weet Lameirinhas telkens weer te verrassen, zoals met het meesterlijke Corcunda, waar broerlief en fadista Mafalda Arnauth voor spannend vocaal weerwerk zorgen, om vervolgens met een knipoog naar funk en rap een onverwachte wending aan het thema melancholie te geven. Hopelijk krijgt de gelijknamige tournee nog een reprise, want volgens de geruchten was Pessoa live nóg enerverender dan op de plaat. (Ton Maas) 


Terug naar het overzicht