Biography

Nederlandse biografie

 

Fernando Lameirinhas, begenadigd componist en tekstschrijver, en als meeslepend zanger en gitarist een van de ikonen van de wereldmuziek in Nederland, is in 1944 geboren in Porto, Portugal. Tijdens zijn vroege jeugd heeft hij enkele jaren op het platteland gewoond, in Trás Os Montes en Viana do Castelo, waar zijn passie voor muziek is ontstaan dankzij het kerkorgel, en waar hij ook in het kerkkoor heeft gezongen.

 

In 1959 verhuisde het gezin naar Charleroi, in België, omdat vader Lameirinhas, verdacht van linkse sympathieën, moest vluchten voor het regime van Salazar. Hier begon de muzikale opleiding van Fernando en zijn drie jaar jongere broer Antonio, die hem tot op de dag van vandaag bijstaat als bassist en zanger. Hier ook maakte hij kennis met allerlei andere culturen, die een grote invloed op zijn ontwikkeling zou hebben. Deze dualiteiten, tussen het platteland en de stad en tussen het Portugees zijn maar ergens anders wonen, bepalen zijn persoonlijkheid en zijn werk.

 

Tussen 1966 en 1970 hadden de gebroeders Lameirinhas veel succes, ook in het buitenland, als het soulduo Jess & James. Er werden twee hits gescoord: Move (1967) en Something for Nothing (1968). Na verloop van tijd werd dit een sleur, en na een periode als straatzanger in Londen herontdekte Fernando zijn Portugese Roots, ook dankzij Braziliaanse artiesten als Novos Baianos, Gilberto Gil en Caetano Veloso.

 

In 1975 verhuisde hij naar Amsterdam, waar Toni en hij van 1976 tot 1980 deel uitmaakten van het samenwerkingsverband Sail/Joia, huisorkest van de Melkweg en de Kosmos en een uitbundige live-sensatie die bekend werd door het nummer Amsterdão. Na drie studio-LP’s en een live-LP viel de combinatie uit elkaar en volgden er platen met Fernando’s Ginga (1981) en Joia (1982-1988), de formatie waarbij de broers grote jazzmuzikanten betrokken als Sean Bergin, Michael Moore en Franky Douglas. Het eenmalige project Oxalá (1992) luidde Fernando’s solocarrière in; het altijd naar voren reizen dat tot dan toe zijn leven en carrière had bepaald werd gecombineerd met terugkijken.

 

Vanaf Lagrimas E Risos (1993) was Lameirinhas’ stijl uitgekristalliseerd: een eigen kijk op de fado, vermengd met samba, chorinho, Kaapverdiaanse morna, jazz en pop, hartstochtelijk, melancholiek en swingend. De saudade, het heimwee, is nooit ver weg, maar uiteindelijk is je huis in je hart. Omdat hij een hekel heeft aan grenzen, die hij ziet als kooien, werkt hij ook geregeld samen met musici uit andere genres en culturen, zoals Raymond van het Groenewoud, Frank Boeijen, Hennie Vrienten, Bløf, Paul de Leeuw (met wie hij in 1999 de single Naar het Zuiden uitbracht), de Malagassische zanger-accordeonist Régis Gizavo, de Kaapverdische zangeres Dina Medina, de Hindoestaanse Droeh Nankoe en Stef Bos (zie de lijst met programma’s en samenwerkingen).

 

In 2005 zaten Fernando en Antonio veertig jaar in het vak, wat gevierd werd met een concert in Carré, vol prominente gasten, vereeuwigd op de DVD Meu Fado – Live in Carré. De CD Anaïna verscheen in 2007 en bevat twee Nederlandstalige duetten met Stef Bos, Ericeira en Hier; dat laatste nummer werd een aanzienlijk succes. De samenwerking met Bos, die ook sterk actief is in Zuid-Afrika, werd voortgezet vanaf april 2010 tijdens de Cape Connection-tour waaraan  zanger-gitarist-accordeonist Régis Gizavo eveneens deelnam.

 

In het seizoen 2010-2011 spelen twee programma's in de theaters: Verdes Anos, wat ‘jonge jaren’ betekent, een vervolg op de succesvolle concertreeks Minha Casa van Fernando Lameirinhas en zijn broer Antonio en 'Brellando' waar Fernando Lameirinhas, Riet Muylaert (bekend als singer-songwriter van de succesvolle Vlaamse band Jackbond)en Paul de Munnik samen de planken op gaan, met de muziek van Jacques Brel als uitgangspunt en inspirator.

 

ETERNO, voor Fernando de eeuwige cyclus van alle dingen in het leven, is de titel van het nieuwe album dat in september 2011 verschijnt en de gelijknamige concertreeks 2011-2012. De nummers op ETERNO gaan zowel over het verlies van dierbaren als over de geboorte van nieuw leven, dingen die Fernando de afgelopen jaren van heel dichtbij meemaakte. Wat doet dit met je? Hoe geef je het een plek? Wat gebeurt er als een belangrijke schakel in je familie wegvalt of er juist een bij komt? Na ruim vijftig jaar ervaring in het vak én in het leven, zit Fernando nu in een nieuwe fase van zijn leven, en dat klinkt natuurlijk door in zijn liedjes. Dominante thema’s als de liefde en de dood staan centraal op dit album.

 

Programma’s en samenwerkingen

 

1992 Oxalá (compositieopdracht van de Music Meeting in Nijmegen), met o.a. Paul Stocker, Michael Vatcher, Leonardo Amuedo, Juan Pablo Dobal, die later nog vaak met Fernando zullen samenwerken.

1996 Programma: Tussen Lissabon en Amsterdam, met Leoni Jansen en Henny Vrienten.

1997 Op de tweede CD Vida Vida draagt Henny Vrienten zang en mondharmonica bij. In het najaar is er een tournee met Raymond van het Groenwoud.

1998-1999 Programma’s: Cruzamento en Fado Bailado. Eind ’99: de single Naar het Zuiden met Paul de Leeuw (een vertaling door Rob Chrispijn van A Janela)

2000 Op de CD O Destino staat Abraça-Me (Omhels Me Dan), een van Fernando’s meest geliefde nummers, een duet met Paskal Jakobsen van Bløf, wiens bandgenoot Peter Slager de Nederlandse tekst schreef. Slager speelt eveneens surdo (een Braziliaanse tenortrommel), en Bas Kennis piano. Ook zanger-accordeonist Régis Gizavo en altsaxofonist-klarinettist Michael Moore zijn te gast.

2001 Programma: Agua. Op de dubbel-CD Fernando Lameirinhas Live staan gastbijdragen van Raymond van het Groenewoud (zang, mondharmonica, piano, elektrische gitaar) en Régis Gizavo.

2002 De CD Alegria do Triste bevat bijdragen van Régis Gizavo, Michael Moore en Monica Triga (zang); Frank Boeijen schreef en zong mee op het nummer Sozinho.

2005 Het 40-jarig jubileumsconcert in Carré, met Dina Medina, Régis Gizavo, Trijntje Oosterhuis, Paul de Leeuw, Frank Boeijen, Wout Pennings, Dhroeh Nankoe, Raymond van het Groenewoud, Lilian Vieira van Zuco 103 en Bløf.

In oktober voert Fernando tijdens het War Child-concert in Ahoy’ Omhels Me Dan uit met Jacqueline Govaert van Krezip.

2006 De single Omhels Me Dan met Govaert wordt uitgebracht. Programma: Olhos, Morna Fado met Dina Medina. Optredens met singer-songwriters JW Roy en Nynke Laverman, vastgelegd op de mini-CD Fado Blue.

2007 De CD Anaïna bevat duetten met Stef Bos, waaronder het populaire Hier. Programma: de Anaïna theatertour.

2008-2009 Programma’s: Dos Trovadores met Raymond van het Groenewoud, Minha Casa met Antonio Lameirinhas, Fado Blue met JW Roy en Nynke Laverman. Vanaf september: Saudade Do Futuro met zangeressen Dina Medina en Daisy Correia.

2010 Programma: Cape Connection, met Stef Bos en gitarist-zanger Régis Gizavo, een toernee waarin Zuid-Afrika centraal staat.

2010-2011 Programma: metVerdes Anos’, wat ‘jonge jaren’ betekent, krijgt de succesvolle concertreeks ‘Minha Casa’ van Fernando Lameirinhas en zijn broer Antonio een vervolg. Ze gaan in dit nieuwe concert terug naar het verleden, naar hun jonge jaren én hun Portugese roots.

2010-2011 Programma: In 'Brellando' gaan Fernando Lameirinhas, Riet Muylaert (bekend als singer-songwriter van de succesvolle Vlaamse band Jackbond)en Paul de Munnik samen de planken op, met de muziek van Jacques Brel als uitgangspunt en inspirator.

2011-2012 Programma: ETERNO, samen met zijn broer en Juan Pablo Dobal, waarin dominante thema's als liefde en dood centraal staan.

 

English biography


Fernando Lameirinhas, gifted composer and lyricist, and as a compelling singer and guitar player one of the icons of world music in the Netherlands, was born in Porto, Portugal, in 1944. In his early years he lived in the countryside for several years, in Trás Os Montes and Viana do Castelo, where his passion for music was stirred by the church organ, and where he also sang in the church choir.

 

In 1959 the family moved to Charleroi, Belgium, because father Lameirinhas, suspected of leftist sympathies, had to flee the Salazar regime. Here, Fernando and his three years younger brother Antonio, who to this day still supports him as bassist and vocalist, began their musical education. Here also he came into contact with various other cultures, which would have a profound influence on his development. These dualities, between rural and city life, and between being Portuguese but living somewhere else, define his personality and his work.

 

Between 1966 and 1970 the Lameirinhas brothers were very successful, abroad as well, as the soul duo Jess & James. They scored two hits: Move (1967) and Something for Nothing (1968). In time, they got into a rut, and after a period of busking in London Fernando rediscovered his Portuguese roots, also thanks to Brazilian artists such as Novos Baianos, Gilberto Gil and Caetano Veloso.

 

In 1975, he moved to Amsterdam, where from 1976 to 1980 Toni and he formed part of the cooperative ensemble Sail/Joia, house band of the Melkweg (Milky Way) and Kosmos venues, and an exuberant live sensation that became well-known with the song Amsterdão. After three studio LP’s and a live album, the combination was dissolved, and records were released by Fernando’s Ginga (1981) and Joia, (1982-1988), the group in which the brothers involved great jazz musicians such as Sean Bergin, Michael Moore and Franky Douglas. The one-off project Oxalá (1992) signaled the start of Fernando’s solo career; the constant journey forward which had dominated his life and career thus far was combined with looking back.

 

From Lagrimas E Risos (1993) onwards, Lameirinhas mature style had taken shape: a personal approach to fado, mixed with samba, chorinho, Cape Verdean morna, jazz and pop –  passionate, melancholy and swinging. Saudade, nostalgia, is never far away, but ultimately your home is in your heart. Because he dislikes boundaries, which he regards as cages, he also regularly works with musicians from other genres and cultures, such as Raymond van het Groenewoud, Frank Boeijen, Henny Vrienten, Bløf, Paul de Leeuw (with whom he released the 1999 single Naar het Zuiden, Southward), Madagascan singer-accordion player Régis Gizavo, Cape Verdean singer Dina Medina, Hindustani Dhroeh Nankoe, Trijntje Oosterhuis and Stef Bos (see the list of programs and collaborations).

 

In 2005 Fernando and Antonio had been in the music business for forty years, which was celebrated with a concert at the Carré Theatre in Amsterdam, preserved for posterity on the DVD Meu Fado – Live in Carré. The CD Anaïna came out in 2007 and features two Dutch-language duets with Stef Bos, Ericeira and Hier (Here); the latter became a considerable success. The collaboration with Bos, who is also very active in South Africa, was continued from April 2010 onwards during the Cape Connection tour, in which singer-guitarist-accordeon-player Régis Gizavo took part as well.

 

In the season 2010-2011  two shows are playing in the theatres: Verdes Anos, meaning ‘young years’, a sequel to the succesful concerts of Minha Casa of Fernando Lameirinhas and his brother Antonio and Brellando in which show Fernando Lameirinhas, Riet Muylaert (known as singer-songwriter of the succesful Flamish band Jackbond) and Paul de Munnik join the stage, with the music of Jacques Brel als inspiration.

 

ETERNO, for Fernando the eternal cyclus of all things in live, is the title of the new album, released in September 2011 as well as the same titled concert tour of the season 2011-2012. The songs of ETERNO tell about the loss of loved ones as well as about the birth of new live, both things that happened to Fernando the past years. After more than 50 years in the business and in life, Fernando entered a new phase in his life, which you can abviously hear in his songs. With dominant themes like love and death.

 

Programs and collaborations

 

1996 Program: Between Lisbon and Amsterdam, with Leoni Jansen and Henny Vrienten.

1997 On the second CD, Vida Vida, Henny Vrienten contributes vocals and harmonica. In the autumn there is a tour with Raymond van het Groenewoud.

1998-1999 Programs: Cruzamento and Fado Bailado. Late ’99: the single Naar het Zuiden (Southward) with Paul de Leeuw is released (a translation by Rob Chrispijn of A Janela).

2000 The CD O Destino features Abraça Me (Omhels Me Dan), one of Fernando’s best-loved songs, a duet with Paskal Jakobsen of the band Bløf. His band mate Peter Slager wrote the Dutch lyrics. Slager also plays surdo (a Brazilian tenor drum), and Bas Kennis plays piano. Singer-accordion player Régis Gizavo and alto saxophonist-clarinetist Michael Moore are also guests.

2001 Program: Agua. The double-CD Fernando Lameirinhas Live features guest performances by Raymond van het Groenewoud (vocals, harmonica, piano, electric guitar) and Régis Gizavo.

2002 The CD Alegria Do Triste contains contributions by Régis Gizavo, Michael Moore and Monica Triga (vocals); Frank Boeijen co-wrote and sang on the track Sozinho.

2005 The 40th anniversary concert in Carré Theatre, with Dina Medina, Régis Gizavo, Trijntje Oosterhuis, Paul de Leeuw, Frank Boeijen, Wout Pennings, Dhroeh Nankoe, Raymond van het Groenewoud, Lilian Vieira of Zuco 103 and Bløf.

In October, during the War Child concert in Ahoy’, Fernando performs Omhels Me Dan with Jacqueline Govaert of the band Krezip.

2006 The single Omhels Me Dan with Govaert is released. Programs: Olhos, Morna Fado with Dina Medina. Concerts with singer songwriters JW Roy and Nynke Laverman, recorded on the mini-CD Fado Blue.

2007  The CD Anaïna contains duets with Stef Bos, including the popular Hier (Here). Program: the Anaïna Theatre Tour.

2008-2009 Programs: Dos Trovadores with Raymond van het Groenewoud, Minha Casa with Antonio Lameirinhas, Fado Blue with JW Roy and Nynke Laverman. From September onwards: Saudade Do Futuro with singers Dina Medina and Daisy Correia.

2010 Program: Cape Connection, with Stef Bos and singer, guitar & accordeon player Régis Gizavo, a tour which focuses on South-African culture.

2010-2011 Program:Verdes Anos’, meaning ‘young years’, a sequel to last years succesful concerts ‘Minha Casa’ by Fernando Lameirinhas and his brother Antonio. In 'Verdes Anos' they go back to the past and their Portuguese roots.

2010-2011 Program: In 'Brellando' Fernando Lameirinhas, Riet Muylaert (known singer-songwriter of the Flamish band Jackbond) and Paul de Munnik  join each other on stage, with the music of Jacques Brel as starting point and source of inspiration.

2011-2012 Program: ETERNO, together with his brother Antonio and Juan Pablo Dobal, in which dominant themes like love and death stand central.

Aqui e tudo - Aqui, Ali, Alem

-1
cd
Bekijk album